संयुक्त राज्य अमेरिका र इरान बीच बढ्दो तनावले यतिवेला सिंगो विश्वलाई अस्थिरताको संघारमा पुर्याएको छ। हालै भएका हवाई आक्रमण र त्यसबाट भएको ठूलो मानवीय क्षतिले युद्धको भयावह रूप स्पष्ट देखाएको छ। यदि यो द्वन्द्व अझै चर्कियो भने त्यसको असर सीमाना नाघेर ऊर्जा आपूर्ति, वैदेशिक रोजगारी र कूटनीतिक सम्बन्धमार्फत नेपालजस्ता मुलुकमा समेत प्रत्यक्ष तथा अप्रत्यक्ष रूपमा पर्न सक्छ।
यी दुई राष्ट्रबीचको अविश्वासको जरो दशकौँ पुरानो छ। विगतका राजनीतिक उतारचढाव, प्रतिबन्ध र परोक्ष संघर्षले सम्बन्धलाई झन् जटिल बनाएको छ। पछिल्ला दिनहरूमा सामरिक जलमार्गमा सैन्य उपस्थिति बढ्नु, क्षेप्यास्त्र र मानवविहीन उड्ने साधनहरूको प्रदर्शन हुनु तथा क्षेत्रीय शक्तिहरूबीच ध्रुवीकरण देखिनुले परिस्थितिलाई अझ संवेदनशील बनाएको छ। यस्तो अवस्थामा सानो चिङ्गारीले पनि ठूलो युद्धको रूप लिन सक्छ।
युद्धको सबैभन्दा ठूलो पीडित सधैं सर्वसाधारण नागरिक हुन्छन्। विद्यालय, अस्पताल र बस्तीहरूमा आक्रमण हुँदा कुनै पनि राजनीतिक उद्देश्यले त्यसलाई उचित ठहर्याउन सकिँदैन। हर्मुज जलसन्धि जस्ता महत्वपूर्ण समुद्री मार्ग अवरुद्ध भएमा विश्व तेल आपूर्ति प्रभावित हुन्छ, जसको सीधा असर इन्धन मूल्यवृद्धि र महँगीका रूपमा देखिन्छ। नेपालजस्तो आयातमुखी अर्थतन्त्रका लागि यो ठूलो चुनौती बन्न सक्छ। पेट्रोलियम पदार्थ महँगो हुँदा ढुवानी खर्च बढ्छ, दैनिक उपभोग्य वस्तु महँगिन्छन् र जनजीवन कष्टकर बन्छ।
मध्यपूर्वमा कार्यरत हजारौँ नेपाली श्रमिकहरूको सुरक्षाको प्रश्न पनि उत्तिकै संवेदनशील छ। अवस्था यस्तै रहे, उनीहरूको रोजगारी, बसोबास र जीवन जोखिममा पर्न सक्छ। आवश्यक परे समयमै उद्धार र पुनःस्थापनाको तयारी गर्न राज्य सचेत रहनुपर्छ। साथै, नेपालले आफ्नो असंलग्न र सन्तुलित परराष्ट्र नीतिलाई दृढ राख्दै शान्ति, संवाद र कूटनीतिक समाधानको पक्षमा स्पष्ट आवाज उठाउनुपर्छ।
युद्धले कसैलाई स्थायी विजय दिँदैन, यसले केवल पीडा, विस्थापन र दीर्घकालीन घाउ दिन्छ। त्यसैले आजको आवश्यकता संयम, सहकार्य र मानवताको रक्षा हो। विश्व समुदायले अन्तर्राष्ट्रिय कानुन र मानवीय मूल्यहरूको सम्मान सुनिश्चित गर्न पहल गर्नुपर्छ।
नेपाल शान्तिप्रिय राष्ट्र हो। हाम्रो प्राथमिकता मानवताको रक्षा र आफ्ना नागरिकको सुरक्षा हुनुपर्छ। विदेशमा रहेका नेपालीहरू सुरक्षित रहून्, देशभित्र महँगी र अस्थिरताको भार कम रहोस्, र विश्वमा शान्ति कायम रहोस् । हामी सबैले विवेक र जिम्मेवारीका साथ अगाडि बढ्नुपर्ने बेला आएको छ।
